Ama, irakasleak begitan hartu nau!!

El Profe me tiene Manía“…Aizan! Dirudienez matematikako irakasleak begitan hartu omen du nire semea. Ez dakit zer dela eta, nire semea ez baita batere zaila traturako. Hori bai, ez da isilik geratzen den horietakoa, zer do zer gaizki iruditzen bazaio. Berba egiten du, bere iritzia emanez; ez baikaude diktadura garaian…Zer pasatzen da irakasle honekin? Elizan egongo balira bezala portatu behar al dira ikasgela bertan?. Entzun iezadazu neska !!! zer egin behar dut irakasle honen portaera salatzeko?Nire semea ikaratan baitago eskolara joateko eta hor dabilkigu denak suspendituko dituenaren ikaraz…”

————————————–

Ba, bai: 116111 telefonoan inoiz izan ditugu honelakoak. Gurasook agian arinegi epaitzen ditugu irakasleen alegiazko portaera traketsak, berauen ikuspuntua kontutan hartu barik, edota gure umeena soilik hartuta.

Guraso hauek irakaslearekin hitz egitera joan daitezen aholkatuz gero, sarri askotan ezetzaz erantzun  ohi digute. Kontua zera da: sarritan ume horiek bere partea izaten dutela salatzen dituzten gertaeretan, eta bere gurasoek ez baldin badoaz irakasleen ikuspuntua ezagutzera, tirabirak zakartu egin daitezkeela etengabe.

Zer egin talde presioaren aurrean?

Askok suposatzen duzuen bezala, Zeuk Esan zerbitzuan egunero jasaten ditugu hainbat txanka eta adarjotze. Gehienak talde giroan izaten dira, eta nahiz eta bat edo bi izan ohi diren mintzatzaile aukeratuak, nabari geratzen zaie taldearen barreen ordainean ari direla.

Gazteen artean moduak badira erabilgarri jomuga bat lortzeko beharrean, hau da: taldeko izan, bakar uneak uxatuz.

Moduak asko beraz. Aipatutakoa bat baino ez. Badaude, bestalde, denari “bai-bai-bai…” esanez talde-buruen esanetara daudenak, edo lotsaren-lots talde-mugan bizi direnak: ez barruan, ez kanpoan, ikaraz josiak.

Honelako gertakariak ematen direnean, burura dakizkiguke bizi izandako hainbat egoera. Agian ondorengo esaldiek ezagunak egingo zaizkizue:

“Nik ez nuen nahi, baina derrigortu egin ninduten”
“Ez nahiz ausartzen ezetza ematen, nire lagun izateari utziko diotelaren beldur banaiz”
“Kontrakoa esaten badiet, usteko dute koldar bat naizela”.

Egia esan, nerabezaroan nortasuna heldu barik dagoenez gero normalak izaten dira horrelako ikarak edo portaerak. Dena dela, erakutsi egin behar zaie gure gazteei EZ borobila esaten modu egokian.

Lehenik zaila egiten da, zeren denboraz mamitutako beldurrak indartuta daude gure baitan, baina urrats hori eman ostekoak errazagagoak irudikatzen zaizkigu gure begi bistan; ahaltsuagoa sentitzen garen einean.

Badaude hiruzpalau trikimailu segurtasuna lortzeko bidean lagungarri egingo zaizkienak:

  • “EZ” argi eta ulergarriaz erantzutea, da nik gustukoen dudana.(“…ez, eskerrik asko. Nik ez dut hori hartuko…”). Batzuetan ez dakite EZ esatea beraien eskubidea denik
  • Aitxakiak aurkitu. “…une honetan ezin dut, zeren…”.
  • Gaia aldatu eta alternatibak bilatu. “ Uste dut hobe litzatekeea zera hau egitea…”
  • Umorez erantzun: “…Egin ezazu zuk hain onura asko baditu…”

Gauza asko daude egiteko, baina hasi zaitezkete hauek martxan jartzen. Baduzue beste irteera berririk?

Koherentzia seme-alaben heziketan

“Ez da justua…aitak beti uzten dit telebista ikusten eta zuk berriz inoiz ere ez…”

Gure umeek gurasoen heziketa jardueretan kontraesanak nabaritzen dituztenean, goian kakotxatutakoa ohiko matraka bihur daiteke.

Agian ez da hain zaila, edo ez litzateke izan behar. Ez dakit. Dakidana zera da: umeen heziketari dagokionez lan bateratu bat egitea ezinbestekoa dela. Pertsona bezala gure ikuspuntu propioak izan ditzakegu, baina umeak tarteko direnean, gurasook ezin gara galdu indibidualismoetan, gure bikotekideak egina edo esandakoa zapaltzen edo gaur zin egindakoa bihar ukatzen.

Umeak ikusten  badu aita eta ama errespetuaz tratatzen direla eta batak esandakoari besteak ez diola gutxikeriaz erantzuten; ume hori barne ziurtasun ukitu batekin hezi eta haziko dugu.

Gure seme-alabek jakin badakite gure ahulezien berri, eta horregatik erraz egiten zaie antzematea nori zer eskatu behar dieten.

Hartu ezazue adibide gisa ondorengo ohiko eszenak:

  • Egoera 1: Gurasoen artean, bata bestea baino bigunagoa agertzen da umearen eskabideen aurrean.
  • Egoera 2: Zure semeak irteera-baimena eskatu dizu eta zuk ezetzaz erantzun diozu. Berriz, zure bikoteak baimena eman dio ondoren.
  • Egoera-3: Aita eta amaren artean irispide kontrajarriak nabarmentzen dira heziketa jardueretan.
  • Egoera-4: Mutilak zein neskak, guraso bat baino ez du errespetatzen.

Guraso bezala jarduera bateratu bat ez badaukagu, luzarora batek indarra galduko du umearen begi-aurrean. Iritziak desberdinak badira ere, ez dezagun desberdintasun hori gatazka bihurtu, ez eta “irabasleen eta galtzaileen”arteko tirabira ustel bat sustatu.

Azkenengo aholku txiki bat: bazkalosteko lo kuluxka unean, ez iezaiozu eman goizean ukatuko zenion baimenik!