Legalitateari buruzko kontsulta batzuk

Badira noizbehinka legalitateari buruzko galderak Zeuk Esanen. Horren harira, nagusiki artatzen ditugun galdera batzuei emango diegu erantzuna idatzi honetan, izan dezazuen azaleko ezagutza bat gutxienez.

Pentsio eta bisiten erregimena: Banaketa baten ostean eta adingabeak tarteko, aspektu bi hauek ezinbestean erabaki behar dira epailaren bitartekaritzarekin.

Pentsioei dagokionez, emailea sala daiteke bi aldiz jarraian edota guztira lau alditan uko eginten badio ordaindu beharrakoari. Eraberean, epaileak jarri dituen bisitak ez baldin badira betetzen aukera dugu salaketa jartzeko.

Ba al dute adingabeek bisiten inguruan erabakitzerik?. Hamazortzi urtez gero ez daude derrigortuta bisitak betetzera. Gazteago direla ere eta ez badute nahi bisitetara agertu, badute hitzik eta are baliogarriago zenbat eta nagusiago izan. Adibidez, hamabi urtez geroztik beraien nahia garrantzi handikotzat hartzen da, nahiz eta ez izan erabat loturagarria.

Zer da guraso-agintea? Agingabeekiko gurasoek dituzten betebehar eta eskubideak. Konzeptu honen barne zaintza dugu, edo seme-alaben konpainiaz gozatzeko dagoen eskubidea, banaketa edo dibortzio baten ostean.
Ez ditzagun nahastu guraso-agintea eta zaintza, ez baitira gauza bera. Batetik guraso-agintea biak izango dute, eta zaintza erabaki beharra egongo da, etxe berean bizitzea supozatzen baitu. Bestalde, zaintzari izendatuta gelditzen den gurasoak ez du bikotekide ohiak baino eskubide gehiegorik, eta ondoren erabaki garrantzitsuak guraso bien artean hizketatu behar dute.

Beste batzuetan, delitu edo hutsegite arazoei buruzko kontsultak iristen zaizkigu. Kasu hauen inguruan eta adingabeez ari garenez, argi izan behar dugu bergizarteratzea dela helburua.

Hamalau urtetik berakoek ez dute inolako zigorrik jasoko, gurasoak izango direlarik beraiek egin zezaketen akatsen erantzule. Bestalde hamalautik hamasortzi bitarterakoei, kasuan kasuko, zaintzapeko askatasuna, komunitatearen hoberako lanak edo egoitzaretzea izango dira ordainean jarri ziezaieketen heziketa neurriak, neurri hauek proporzionalitatea gorde behar dutelarik egindako hanka-sartzearekin.

Besteak beste, hemengo hauek dituzue sarritan artatzen ditugun kontuak Zeuk Esanen. Gaine-gainetik aipatu ditugu eta beti egoten dira ñabardurak eta bitxikeriak kasu konkretuak iristen direnean. Horrelakoetan  bidezkoena profesional batengana hurbiltzea izaten da

Dena dela, zer botatzen duzue faltan idatzi honetan? Familia Zuzenbidearen eremuan zalantzagarri egiten zaizuen kasu gehiegorik ezagutzen al dituzue?

“Nire bizitzako egunik onenetarikoa izan dut gaur”

Noiz behinka honelakoekin ere etortzen zaizkigu seme-alabek; ondo daudenean errazago egiten ohi zaie bizipoza plazaratzea. Gainera, kasu hauetan,  gutxiago arriskatzen dute beraien emozioak azaleratzerakoan.

Baina badute egun goibelak, guregandik urruti sentitzen ditugun horietakoak

Gure arimako ateak itxita, isiltasunaren konpaini bakarra aukeratze aldera eta keinu barrurakoez jantzita, benetako lagunei bakarrik esaten diegu esan beharrekoa. Horiekin soilik mintzatzen gara zabal eta goxo. Beraiek ez digute gogor begiratuko, ez eta behar ez ditugun hitzak aurpegiratu…

Guk aukeratzen ditugu gure aitorleak, gure hobe beharrez.
Bestalde, beraien emozioek kudeatzen ikasi behar dute nerabeek, egoki eta eraginkortasunez, ez dezaten tragu txar larriegirik nozitu. Gure aldetik, adi egon behar gara prest daudenerako, eta lasai entzun sermoiek alde batera utzirik.

Denok gara erantzule!!!

Todas y Todos Somos ResponsablesEra askotako deiak jasoten ditugu 116111 zenbakian. Sarritan gurasoak izaten dira telefonearen beste aldean, seme-alabekin etxean dituzten arazoez galdezka, interbidea bilatu nahirik.

Arazo larrien berri eman digute behin baino gehiagotan. Agian, lehenagoko aitona-amonei zinesgaitzak egingo zaizkien tamainakoak; hots: mehatxu zitalak, txantaiak edo agresio fisiko ulertezinak.

Nola ulertu horretako gertaerak? Gure ustetan, etxean dirudi dagoela portaera horien muina,….zati handi batean, behintzat.

Ez da erraza aholkuak oparitzea. Nola adierazi aita edo ama bati, seme-edo alaba gaztearen portaera lotsagarria hura etxean sortua izan dela?. Nola irakatsi beraz kasu horietan, heziketa ahula medio, baloreetan eta erantzunkizunean ez direlako hezi eta hazi gaztetxoenak etxe horretan?

Gazteen portaera guratsu edo krudelen erantzuleak eurak baino ez dira. Baina portaera horien sorreran eta mantentzean zer ikusi handia dute gurasoek. Baina horrelakorik inork ez du nahi izaten entzun, errazago baita kanpoan jartzea erru guztia: ustezko masu-maistra baldarrak batetik, komeni ez zaizkien lagun itsusiak bestetik, edo eroak baino zoroago dauden psikologo afizionatuak, besteak beste. Aitzakiak anitzak; nola ba?

Gazteak nahi dutugu eskuratu, eta ez gara guri dagokiguna onartzeko gauza. Kontu xelebrea ezta?

Portaera bortitz horiek, etxean mamitutako utzikeriaren tamaina berekoak ez al dira?

Gurasoen aurkako indarkeria hazi egin da

Gurasoak jazartzeagetik kondenatu dituzten adingabe euskaldunen kopurua %30 hazi da. Titular deigarri honek azkeneko urteotan ematen ari den egoera adierazten du. Arazo hau, noski, ez da erkidegoan soilik gertatzen, eta konpontzeko moduak bilatzen ari diren arren, momentuz badirudi ahalegin horiek ez direla nahikoak izaten ari.

Aipaturiko titularra aztertzean, burura datorren lehenbiziko ideia zergatietan pentsatzea da. Neska-mutilekiko harremanetan dagoen autoritate ezaz ari naiz, familietan arauak eta mugak ezarri beharko liratekeen momentuan dagoen malgutasunaz. Agian, leuntasun horren oinarria gaurko gurasoek bere garaian jaso zuten heziketa zorrotz eta autoritarioan datza: gurasoek, eredu horretatik ihes egin nahian, aipatu mugak bigundu dituzte. Horretaz gain, indarkeriari garrantzia kentzea, hainbat elementuren influentzia txarra, telebista kasu, gurasoek seme-alabekin egoteko daukaten denbora apurra, zigorrek umeengan traumak sortu ditzaketelaren ustea, adin txikikoen eskubideen gorespena, euren eginbeharrak gaitzesten diren bitartean eta abarreko arrazoiak daude. Zergati hauetaz asko eta asko idatzi da; beraz, ez dago euretan sakontzeko beharrik.

Interesgarria iruditzen zait, ordea, gurasoek seme-alaben indarkeria jasotzen dutenean daukaten erreakzioaz idaztea. Berriro adierazi nahi nuke egoera horretara eraman dezaketen arrazoiak askotarikoak direla, baina nire uste apalean, arazoa kasu gehienetan gurasoen heziketzeko modu ezegonkorrean datza. Edozein kasutan, jazarpena jasotzen duten gurasoen egoera izugarri gogorra izan behar da.

Zeure semea zure kontra hain modu erasokorrean jartzea ezintasun izugarria sortu behar du. Guraso eta seme-alaben figuren artean desoreka egotea naturaren aurka doa. Gainera, bortxakeriaren muga gainditzen denean, gurasoek sekulako frustrazioa sentitzen dute ez direlako ausartzen erasotzaileari aurre egitera. Hortaz, egoera jasangaitza denean poliziara deitzen dute salatzeko, eta horrek are frustrazio handiagoa dakar, une horretan gurasoek mantendu zezaketen autoritate apurra hertsa-botere baten eskuetan uzten dutelako.

Baina batzuetan ez dago besterik eta, indarkeria tartean dagoenean gertatu ohi den bezala, hori izaten da irteera bakarra. Hortxe dago salaketen igoeraren zergatia. Izan ere, datu horretatik konklusio positiboa atera liteke: seme-alaben bortizkeria jasotzen duten gurasoak orain arte eduki duten beldurra eta lotsa galtzen ari dira eta salatzen hasi dira.

Gurasoekiko indarkerian espezializatutako zentruak ugaritzen ari dira azkenaldian. Bertan, heziketa lan terapeutiko baten bidez familiaren egoera zuzentzen saiatzen da, sarritan emaitza bikainak lortuz. Baliabide hauei buruzko informazioa nahi baduzu edo ezaugarri hauek dauzkan egoera bat ezagutu edo pairatzen baduzu, 116.111 Zeuk Esan telefonora deitu dezakezu, bertan mota honetako kasuekin lan egiten bait dugu.

Koherentzia seme-alaben heziketan

“Ez da justua…aitak beti uzten dit telebista ikusten eta zuk berriz inoiz ere ez…”

Gure umeek gurasoen heziketa jardueretan kontraesanak nabaritzen dituztenean, goian kakotxatutakoa ohiko matraka bihur daiteke.

Agian ez da hain zaila, edo ez litzateke izan behar. Ez dakit. Dakidana zera da: umeen heziketari dagokionez lan bateratu bat egitea ezinbestekoa dela. Pertsona bezala gure ikuspuntu propioak izan ditzakegu, baina umeak tarteko direnean, gurasook ezin gara galdu indibidualismoetan, gure bikotekideak egina edo esandakoa zapaltzen edo gaur zin egindakoa bihar ukatzen.

Umeak ikusten  badu aita eta ama errespetuaz tratatzen direla eta batak esandakoari besteak ez diola gutxikeriaz erantzuten; ume hori barne ziurtasun ukitu batekin hezi eta haziko dugu.

Gure seme-alabek jakin badakite gure ahulezien berri, eta horregatik erraz egiten zaie antzematea nori zer eskatu behar dieten.

Hartu ezazue adibide gisa ondorengo ohiko eszenak:

  • Egoera 1: Gurasoen artean, bata bestea baino bigunagoa agertzen da umearen eskabideen aurrean.
  • Egoera 2: Zure semeak irteera-baimena eskatu dizu eta zuk ezetzaz erantzun diozu. Berriz, zure bikoteak baimena eman dio ondoren.
  • Egoera-3: Aita eta amaren artean irispide kontrajarriak nabarmentzen dira heziketa jardueretan.
  • Egoera-4: Mutilak zein neskak, guraso bat baino ez du errespetatzen.

Guraso bezala jarduera bateratu bat ez badaukagu, luzarora batek indarra galduko du umearen begi-aurrean. Iritziak desberdinak badira ere, ez dezagun desberdintasun hori gatazka bihurtu, ez eta “irabasleen eta galtzaileen”arteko tirabira ustel bat sustatu.

Azkenengo aholku txiki bat: bazkalosteko lo kuluxka unean, ez iezaiozu eman goizean ukatuko zenion baimenik!

Bai senar-emazte bezala, baina ez guraso legez


Zerbitzu hau sortu  denetik eta senar-emazteen harteko banaketak direla medio, hainbat dei izan ditugu. Hauek beraien umeei buruzko kezkaz beteriko kontsultak egin ohi dizkigute, gaizki errotutako banaketek izaten badituzte ondorio  latzak umeengan.

Inoiz amek kexuka adierazi digute nola beraien senar-ohiek ez duten betetzen tentuz seme-alabekin egoteko txandak. Besteetan berriz, aitak izan dira astoraturik aipatu digutenak nola emazte-ohiek ez dieten uzten seme-alabak ikusi ere egiten. Honelako adibide asko aipatzeko moduan gaude eta denak umeen kalte iturri isla.

Banaketa bat ez da sekula inoren gustuko eta are gutxiago umeren bat bada tarteko. Luzaro irauten duen tragu latza pasatu beharra egoten da, zeren ordurarteko bizmodua bapatean aldrebesten zaigu, etorkizun iluna marrazten delarik gure begi aurrean. Dena den, denboraren joan-etorriak askotan hobekuntzaren alde egiten du, bitartean behar bezala ematen badira gutxieneko urrats batzuk.

Esaterik badugu hari horri tiratuz, gurasook banaketa bat burutzea ebazten dugunean ahalik eta gutxien nahastu behar ditugula gure seme-alabek erabaki horretan. Gure burmuinean guztiz zuztartu behar dugu banaketa bera bikotekidearekiko hartzen den erabakia dela eta horrek ez duela suposatzen umeengantik ere banatu bahar ganenik.

Hau ez da kontu samurra praktikara eroan behar denean, eta sarri nagusion arteko tirabiretan erabat korapilatzen ditugu familiako txikieanak gure gatazka pertsonalerako aliatuak aurki nahian.

Ongi etorriak izan Zeuk Esan- Helduak-Blogera!!

Zer da Zeuk Esan helduen Bloga.

Zeuk Esan zerbitzuak baditu zuoi laguntza eskeintzeko hainbat bide. Zerbitzuaren zutabe nagusia 116111 telefono zenbakia dugu, baina baditugu, besteak beste, Postontziaren aukerako erabilpena eta baita sare sozialen bidezko hedatze iraunkorra ere.

Hori guztia horrela delarik, ezinbestekoa egin zaigu Blog baten sorrera. Uste dugu idatzizko testuek abestasuna ekar diezagukeela helduon arteko elkar-ulertzeari.

Jakin badakigu, zerbitzu honen helburu nagusia adingabeei laguntza egoki bat ematea dela, baina eraberean ezin gara ahaztu gazte horien babes-lekua gurasoen aldamenean dagoela.

Horregatik Zeuk Esan nagusioi ere irekia dago, eta ahalengintzen ari gara zuokin ahalik eta hartu-eman  egokiena edukitzen. Justu horregatik egin dugu zuentzako Blog egokitu bat; bertan izan dezazue zuen irakurtze eta hausnarkerako leku bat, non aportazioak eta iritziak emateko  aukera izando duzuen.

Ongi etorriak izan bada Zeuk Esan Blog tentagarri hontara!!!